Baccarat heeft een spel genaamd gokken op rood en blauw, waarbij de winratio aan beide kanten dicht bij 50% ligt; het is in wezen gewoon gokken op de kop of munt van een munt. Toen het in Europa net opkwam, was er weinig interesse in dit spel - zelfs de domste mensen wisten dat de kansen onafhankelijke gebeurtenissen zijn, er is geen "techniek" aan te pas, en niemand wilde grote inzetten plaatsen. Maar in Macau veranderde de situatie. De casino-eigenaren in Macau deden één extreem eenvoudige, geniale en ook kwaadaardige zaak: ze schreven het resultaat van elke ronde rood en blauw op een bord, genaamd "kaartenroute". Vanaf dat moment begonnen gokkers, alsof ze een acupunctuurpunt geraakt hadden, de kaartenroute te bestuderen: "Deze rode draak is zo lang, de volgende moet wel blauw zijn!" "Kijk naar deze route, rood en blauw afwisselend, zo'n duidelijke ritme, de volgende moet wel rood zijn!" En het resultaat? Niet alleen kwamen er meer mensen gokken, maar de inzetten werden ook groter - omdat ze dachten dat ze de patronen begrepen hadden. En wat ik wil zeggen is: Diegenen die op de voorspellingsmarkten mensen leren om "gratis geld" te verdienen, of diegenen die leren dat nieuwe munten altijd zullen dalen na de lancering, zijn nog dommer dan de gokkers die de kaartenroute bestuderen. Tenminste in baccarat, is het de volgende ronde rood of blauw, werkelijk 50% eerlijkheid. Maar in de wereld van voorspellingsmarkten en nieuwe munten die dalen na de lancering: wanneer iedereen op rood inzet, is de kans dat blauw opent zelfs groter; wanneer iedereen op blauw inzet, is de kans dat het juist naar rood springt. Met andere woorden, de kaartenroute van het casino is een illusie,...