vannacht bij het koor kwam er een nieuwe dame om met ons te zingen, en terwijl ik wat kletste, vroeg ze wat ik doe. Altijd een moeilijke zaak om uit te leggen, maar ik vertel haar dat ik op zoek ben naar de theorieën die over vijftig jaar populair zullen zijn. Ze lacht cynisch en zegt dat het indrukwekkend is dat ik denk dat mensen over vijftig jaar nog steeds rond zullen zijn. Ik kan het natuurlijk niet laten en laat haar weten dat zelfs in het slechtste geval het oké zal zijn, omdat er een theorie is dat de menselijke populaties op een gegeven moment zijn gedaald tot iets van 2000 individuen. Ze heeft nog nooit van die theorie gehoord. Ik noem dat er ook andere redenen zijn om optimistisch te zijn. Het is heel goed mogelijk dat er al globale beschavingen op de planeet zijn geweest. Heeft ze gehoord van de oude megalithische structuren die net na de laatste ijstijd zijn gebouwd? Wat, zoals Stonehenge? Oh, nee, veel ouder dan dat, vertel ik haar. Ze bouwden deze gekke tempels vol met gravures en ceremoniële afbeeldingen, zo'n 12.000 jaar geleden. Niemand weet hoe ze dat geleerd hebben. Ik zie de angst in haar ogen. Ik denk eraan om haar te vertellen over haplogroep x, een ander overtuigend bewijs voor het ontbreken van een stuk in ons verhaal over menselijke tijdlijnen. Ik besluit het niet te doen. de conversatie eindigt. Ze vraagt niet hoe de podcast heet.