De hersenen van een fruitvlieg zijn net wakker geworden in een computer. Eon Systems kopieerde 125.000 neuronen en 50 miljoen synaptische verbindingen uit elektronenmicroscopiedata, plaatste ze in een MuJoCo-fysicasimulatie, en de vlieg liep, verzorgde zich en at met 95% gedragsnauwkeurigheid. Geen trainingsdata. Geen gradient descent. Pure connectoomdynamiek. De natuurlijke vraag: wanneer doen we dit met een mensenbrein? Het FlyWire-connectoom heeft 10 jaar en honderden wetenschappers van Princeton, Cambridge, Janelia en Google gekost om te produceren. 7.000 dunne sneden van een enkel vrouwtjesvlieghersenen, afgebeeld met elektronenmicroscopie, geannoteerd door AI, en vervolgens nagekeken door mensen. Dat waren 139.255 neuronen. Een muizenbrein heeft 70 miljoen neuronen. De Wellcome Trust schatte in 2023 dat het in kaart brengen van alleen het muizenconnectoom $200-300 miljoen zou kosten voor imaging alleen, plus $7-21 miljard voor menselijke proofreading. Twintig elektronenmicroscopen die continu vijf jaar draaien. Zeventien jaar totale arbeid. Het BRAINS CONNECT-project van de NIH heeft als doel om 1/30ste van een muizenbrein te scannen tegen 2028. Een mensenbrein heeft 86 miljard neuronen die met 100 biljoen synapsen zijn verbonden. De kosten per neuron voor connectoomreconstructie zijn gedaald sinds de eerste C. elegans-kaart in 1986. Maar om een volledig mensenbreinconnectoom economisch haalbaar te maken, moeten de kosten dalen tot $0,01 per neuron. Voor muizen moet het $10 bereiken. Huidige proofreading voor knaagdieren kost ongeveer $1.000 per neuron. Dus het daadwerkelijke schaalpad: vlieg (gedaan) → muis (geschat $1 miljard+, tijdlijn van meer dan een decennium) → mens (momenteel onmogelijk tegen welke prijs dan ook). Eon bewees dat alleen de structuur van het connectoom gedrag kan genereren. Dat is een diepgaand resultaat. De simulatiekant schaalt met rekenkracht. De imagingkant schaalt met microscoopuren en PhD-studenten. En die kloof wordt alleen maar groter.