Hier in Teheran, als de gevechtsvliegtuigen te laat zijn voor hun doelen, worden de straten eigenlijk nerveus. Als er een dag voorbijgaat zonder dat we de explosies horen, slaat de paniek toe. Mensen lopen zenuwachtig rond, zich stressend over vertraagde luchtaanvallen zoals iemand zich stressend maakt over een geliefde die te laat is voor een afspraak. En toch, een stel hypocriete regime-sympathisanten die veilig in het Westen zitten, nemen hun platforms om te prediken 'Nee tegen Oorlog.' Als je zo zeker bent van je verhaal, vertel je meesters dan om de digitale blackout op te heffen. Geef dit land zijn internet terug. Je zult onmiddellijk zien dat niet eens 5% van de Iraniërs binnen deze kooi 'nee' zegt tegen dit vuur. Eerlijk gezegd hoop ik dat de IRGC zich nooit overgeeft. Ik hoop dat ze weigeren zich over te geven, zodat deze reddingsmissie niet stopt totdat elke laatste van onze slachters in schnitzels is veranderd zoals hun opperste verliezer.