De Duivel denkt dat hij al gewonnen heeft... In 1831 creëerde de Duitse kunstenaar Friedrich August Moritz Retzsch een schilderij genaamd "Schaakmat." Het toont een schaakspel tussen een jonge man en de Duivel, met de ziel van de man op het spel. De Duivel zit vol zelfvertrouwen. De jonge man staart naar het bord, overtuigd dat alles verloren is. De scène lijkt definitief. Maar het verhaal rondom dit schilderij nam jaren later een opmerkelijke wending... Volgens een bekende anekdote die voor het eerst werd opgetekend in de late 19e eeuw, bestudeerde de legendarische Amerikaanse schaakmeester Paul Morphy ooit een kopie van het schilderij. Hij onderzocht het bord en kwam tot een schokkende conclusie: het spel was nog niet voorbij. De jonge man stond niet in schaakmat. Verborgen binnen de positie was er nog een zet — eentje die de val kon ontvluchten en het spel tegen de Duivel kon keren. Morphy, een van de grootste schaakgeesten die ooit heeft geleefd, toonde aan dat het schijnbaar verloren spel nog steeds gewonnen kon worden. Wat ooit leek op het moment van onvermijdelijke nederlaag, werd een herinnering dat wanhoop een illusie kan zijn... Het schaakbord in Retzsch's schilderij kwam te symboliseren voor het leven zelf. Soms lijkt de positie hopeloos. Elke zet lijkt geblokkeerd. De vijand lijkt al gewonnen te hebben. Maar de les is eenvoudig: Kijk nog eens. Er kan nog een zet over zijn. En de zet die alles redt, is vaak degene die niemand anders kon zien. Zelfs wanneer het bord verloren lijkt, is het spel misschien nog niet voorbij...