De fundamentele kloof tussen de Amerikaanse overheid en het publiek met betrekking tot het sociale contract ligt in de overgang van een "rechtsstaat"-kader naar een "experts"-bureaucratie. Dit begon met Obama, werd gewapend tijdens Biden en niet gecorrigeerd door Trump. Historisch gezien was het Amerikaanse sociale contract gebaseerd op een set stabiele, voorspelbare regels die gelijkelijk op iedereen van toepassing waren, waardoor individuen hun eigen belangen konden nastreven binnen een bekend kader. Echter, de moderne politieke klasse beschouwt het sociale contract steeds meer niet als een garantie van proces, maar als een mandaat voor specifieke sociale uitkomsten. Deze verschuiving stelt niet-gekozen functionarissen in staat om de constitutionele beperkingen te omzeilen die oorspronkelijk bedoeld waren om de burgers te beschermen tegen de grillen van degenen die aan de macht zijn. Wanneer de overheid de wet behandelt als een flexibel instrument voor het bereiken van "sociale rechtvaardigheid" of economische engineering, verwerpt zij effectief de toestemming van de geregeerden ten gunste van de visies van de aangestelden. Deze erosie van het traditionele contract creëert een diepgaand gevoel van verraad onder het publiek, dat zich geconfronteerd ziet met kosten en gevolgen die zij nooit hebben goedgekeurd. Terwijl de intelligentsia in Washington opereert op basis van de "beperkte visie", in de overtuiging dat zij de superieure kennis bezitten om het leven van miljoenen te beheren, heeft de gemiddelde burger te maken met de "onbeperkte" realiteit van stijgende inflatie, falende scholen en een rechtssysteem dat vaak de rechten van degenen die de wet overtreden boven die van degenen die zich eraan houden plaatst. De kloof is niet slechts een beleidsdispuut; het is een fundamenteel verschil in hoe de twee groepen de rol van de staat waarnemen. Voor het publiek is het contract verbroken wanneer de overheid stopt met het zijn van een scheidsrechter en begint te proberen de regisseur van het stuk te zijn, vooral wanneer haar richting leidt tot een reeks voorspelbare, maar niet erkende, rampen.