Tijdens mijn universiteitstijd raakte ik gefascineerd door het spelen van upgrades. Zittend voor de computer sprongen de speelkaarten één voor één van rechts naar links, terwijl ik de kaarten sorteerde in de toenemende entropie: dubbele bloemen als troef, vier van een soort, drie A's met dubbele koningen... Geweldige combinaties, verrassende strategieën, en een spannende ronde. Maar op een keer, toen het netwerk vastliep en ik opnieuw opende, ontdekte ik plotseling dat de hele stapel kaarten al was gedeeld. Terwijl ik op de timer wachtte, realiseerde ik me dat zodra je op start klikt, de hele stapel kaarten al klaar is, en je ze gewoon één voor één te zien krijgt. Misschien is het leven ook zo. Aan het begin is de hele stapel kaarten al geschreven; het enige wat je hoeft te doen is de kaarten te sorteren en de volgorde van het spelen en de reacties op het splitsen van de kaarten te kiezen. Als je met de stroom meegaat, kun je waarschijnlijk alleen de dommer wordende machine-gestuurde speelmodus verkrijgen.