Toen Obama Iran in 2016 $400 miljoen + $1,3 miljard aan rente stuurde, noemde Trump het "krankzinnig" en hij en anderen hebben een decennium lang het idee van "pallets met contant geld" belachelijk gemaakt, hoewel het het eigen geld van Iran was, Amerikaanse gevangenen werden vrijgelaten, rechtbanken waarschijnlijk de betaling door de VS zouden vereisen, en Iran net had ingestemd met significante en geverifieerde verminderingen en beperkingen van zijn nucleaire programma voor meer dan 15 jaar. Nu geeft Trump Iran tot tien keer dat bedrag aan inkomsten - een van de meest significante maatregelen van sanctieverlichting die aan de Islamitische Republiek is verleend sinds de oprichting - in ruil voor marginale en tijdelijke verlichting van de grote stijging van de olieprijzen die zijn acties hebben veroorzaakt, zonder enige concessies van Teheran, en zelfs terwijl Iran blijft richten op de Verenigde Staten, zijn bondgenoten en de wereldwijde olievoorraden. Geen enkele manier om dit anders te lezen dan als een wanhopige erkenning van de situatie die de eigen acties van Trump hebben gecreëerd en het gebrek aan beschikbare alternatieven om ermee om te gaan.