Açıkçası, OpenAI'nin her yapay zeka tartışmasında varsayılan kötü karakter olarak seçilmesini izlemekten gerçekten yoruldum. Cesur bir şey denerlerse, bu tehlikelidir. Hızlı hareket ediyorlar, sorumsuzca. Ortaklık kurarlar, bu yolsuzluk. Rekabet ederler, bu fırsatçılık. Bu arada, birçok başka şirket sessizce hareket ediyor, onay bekliyor, işe yarayanları kopyalıyor, en zor kararlardan kaçınıyor — ve bir şekilde aynı incelemeden kurtuluyor. Dürüst olalım. OpenAI büyük ölçekte gönderiliyor. İlk konuşlanıyorlar. Sınırları halka açık yerlerde test ediyorlar. Bu, görünür hatalar yaptıkları anlamına gelir. Görünür takaslar. Görünür bahisler. Ama sınırı zorlamak da böyle bir şey. Eğer gerçekten ay atışları yapmaya çalışan, kurumlarla entegre olan, küresel ölçeklenen ve yeni kategoriler tanımlayan şirketseniz, arkanızda güvende duran herkesten daha fazla risk ve eleştiri alırsınız. Gerçekten diğer yapay zeka şirketlerinin aynı etik gri bölgelerde gezinmediğine inanıyor muyuz? Aynı düzenleyici belirsizlik mi? Yenilik ile yönetişim arasındaki aynı baskı mı? Yoksa tüm sistemik kaygıyı en büyük hedefe yansıtmak daha mı kolay? OpenAI için standart giderek artıyor. Startup'lardan daha yüksek. Açık kaynak projelerden daha yüksek. Arka planda sessizce hareket eden mevcut üyelerden daha yüksek. Eleştiri gereklidir. Hesap verebilirlik önemlidir. Ancak sadece bir şirketin güç, politika ve kârla mücadele içinde olduğunu iddia etmek entelektüel olarak dürüst değil. Sınır yeniliği karmaşıktır. Yönetim eksik. Teşvikler karmaşık....