Bugün işsizlik günümün son günü. Bana hayatımın fırsatını veren ekibe son derece minnettarım. kültür eşsizdi. Faydaları inanılmazdı. Peki ya esneklik? Gerçek dışı. Hızla büyüdüm, öğrendim ve tırmandım — bu da kendimi en iyi şekilde zorlamaya itti. İlk günden itibaren derin suka atıldım. Kimse bana bir şey vermedi. Sistemleri kurmalı, süreçleri geliştirmeli ve kazanımları kendim bulmam gerekiyordu. Böyle bir sahiplik nadirdir ve bunu hafife almıyorum. Ama en çok hatırlayacağım şey zaman. Oğlumla 3 ay geçirdim, aksi halde asla yaşayamazdım. Elleri nasıl bulduğunu izledi. Tavan vantilatörünü keşfetmesini izledi, sanki şimdiye kadar gördüğü en derin şeymiş gibi. Daha güçlü bir bakış açısıyla ayrılıyorum, daha keskin bir bakış açısı ve gerçekten kendine bahis yapmanın ne anlama geldiğine derin bir takdirle ayrılıyorum. Bu bölümde bana ulaşan, kontrol eden ve bana inanan herkese teşekkür ederim. Kim olduğunu biliyorsun. Bir sonrakine geçelim. 🙏