Rijken kopen activa, armen kopen schulden, de middenklasse heeft het het moeilijkst en beschouwt vaak schulden als activa. De kloof in rijkdom ligt niet in salaris of vaardigheden, maar in de bestemming van elk geldbedrag. De standaard voor activa is dat ze op lange termijn stabiel geld genereren; als je deze standaard toepast, zijn huizen, auto's enzovoort vaak schulden. Een hypotheek is als een dertigjarige aftelklok, en een auto verliest waarde en kost voortdurend geld. De maatschappij verpakt schulden vaak als fatsoenlijk, wat ertoe leidt dat veel mensen met een niet laag inkomen toch angstig leven, omdat hun geld aan de verkeerde kant staat. Echte rijken investeren eerst hun geld in plaatsen die geld genereren, zoals bedrijven, aandelen, cashflow-activa, enzovoort. Ze begrijpen de volgorde van consumptie, pronken niet in de hoofdfase, maar consumeren met de opbrengsten. Gewone mensen zijn geneigd om mee te gaan met de consumptie als ze net geld hebben, waardoor schulden het centrum van hun leven worden en hun keuzevrijheid in het leven afneemt. Het keerpunt is om niet langer voor de schijn te consumeren, maar prioriteit te geven aan het sparen van geld zodat het geld voor hen kan werken, en de transitie te maken van consument naar producent. Rijkdom is een keuze die meerdere keren aan de juiste kant staat; schulden maken mensen gehoorzaam, en de positie van geld bepaalt voor wie je werkt. Zolang de richting goed is, zal de tijd een gevoel van veiligheid brengen, zodat je zelfs kunt stoppen zonder bang te zijn.