Słuchałem wywiadu z Manus, Ji Chao i Zhang Xiaojun. Miałem bardzo silne wrażenie: Sukces Manus nie polegał zasadniczo na tym, że "zrobili coś dobrze", ale raczej na tym, że "nie zrobili niczego źle". Sześciu współzałożycieli, wszyscy to doświadczeni przedsiębiorcy. Od samego początku podjęli kilka niezwykle nieintuicyjnych, ale z perspektywy czasu niemal doskonałych decyzji: 1️⃣ Nie trenować modeli W momencie, gdy wyścig zbrojeń w dużych modelach był w pełnym rozkwicie, dobrowolnie zrezygnowali z najbardziej kosztownej, najbardziej konkurencyjnej i najłatwiejszej do samouwielbienia ścieżki. 2️⃣ Nie obsługiwać zwykłych użytkowników Bezpośrednio oferując asystentów AI dla osób o wysokiej wartości netto, zasadniczo najpierw wybierają "zdolność płatniczą", a potem rozmawiają o "skali". 3️⃣ Zdecydowanie wybrać internacjonalizację Zdecydowanie wybierają użytkowników z USA, którzy mają największą zdolność płatniczą; zdecydowanie rezygnują z rynku krajowego, akceptując amerykański kapitał ryzykowny. Wspólnym punktem tych wyborów jest tylko jedno: Każdy krok podejmowany był w celu maksymalizacji oczekiwanych zysków, a nie emocjonalnego przedsiębiorczości. Największą inspiracją, jaką dał mi Manus, nie jest to, "jakie produkty zrobili", ale to: prawdziwi doświadczeni przedsiębiorcy często wygrywają dzięki swoim unikalnym spostrzeżeniom. Większość nieudanych przedsięwzięć nie wynika z braku wysiłku, ale z tego, że każdy krok "wydaje się rozsądny", ale w połączeniu tworzy katastrofę. A Manus, niemal każdy krok stawiał w "właściwym zakresie". To nie jest szczęście, to umiejętność osądu wypracowana przez doświadczenie. Podziwiam tych doświadczonych przedsiębiorców.