Nie możesz ufać nikomu innemu, aby przygotował ci miskę płatków. Oni cię nie znają. Nie znają twojego życia ani tego, gdzie byłeś, ani dokąd chcesz iść. Stosunek płatków do mleka to najbardziej intymna, osobista, niepodlegająca negocjacjom granica w ludzkiej egzystencji. Możesz być małżonkiem przez sześć dekad, kończyć swoje zdania, dzielić się szczoteczką do zębów przez całe życie, a i tak nie będziesz wykwalifikowany. Możesz być moją mamą, która wydrukowała mnie w 3D w swoim łonie, a ja i tak będę patrzył na miskę, którą mi podajesz, jak „pani, to jest zbrodnia wojenna.” Zakładam, że nawet jednojajowe bliźniaki nie mogłyby przygotować sobie nawzajem satysfakcjonującej miski płatków. To jest coś, co musisz zrobić sam, w samotności. Na zawsze.