Przez cały czas biegałem z ponad 20 homarami🦞, oto kilka przemyśleń: 1 Zawsze tak było, że każdy pojedynczy agent z jednego claw koncentruje się tylko na jednym kierunku, nie mieszając, aby mógł się maksymalnie skupić, nie rozpraszając się, zawsze myśląc i produkując na wysokim poziomie, zawsze robiąc rzeczy, które nas zaskakują i zachwycają; 2 Zawsze tak było, że nie udajemy, że mamy jakiekolwiek umiejętności, potrzebujemy jakiejś funkcji, staramy się nauczyć naszego homara, aby samodzielnie generował umiejętności odpowiednie do naszych potrzeb; ponieważ cel jest jednoznaczny, więc jest bardzo inteligentny, wykonując zadania na czas; 3 Zawsze tak było, że każdy Openclaw jest hodowany w celu osiągnięcia konkretnego celu, z jasno określonymi wymaganiami, prostym celem, a to, co zrobione, zawsze jest znacznie lepsze niż to, co zrobiłby człowiek, w przeciwnym razie nie marnuj czasu; 4 Zawsze tak było, że jeśli można uruchomić agenta w chmurze, to nigdy nie uruchamiamy go lokalnie; jeśli można uruchomić na Windowsie, to nie uruchamiamy na Macu; jeśli można samodzielnie zainstalować Openclaw w wersji open source, to nie korzystamy z gotowej, okrojonej lub ograniczonej wersji platformy, ponieważ jest to niezawodne i trwałe, ponieważ jest proste w zarządzaniu, ponieważ możliwości są różne; 5 Zawsze tak było, że jeśli można korzystać z Claude, to nie korzystamy z OpenAI/Gemini; jeśli można używać zamkniętych dużych modeli, to nie korzystamy z otwartych dużych modeli; jeśli masz doktoranta na stażu, dlaczego miałbyś korzystać z studenta; 6 Zawsze tak było, że tam, gdzie można wydać więcej pieniędzy (Claude Max), nigdy nie oszczędzamy; potrzebujesz najlepszych rzeczy na świecie, aby w pierwszej chwili poczuć i doświadczyć przyszłych modeli pracy i produktywności, potrzebujesz być w stanie przewidzieć przewidywania innych, a nie oszczędzać na kilku posiłkach.