Anime na Zachodzie wydaje się być zakodowane w sposób prawicowy lub libertariański, w sposób, w jaki generalnie nie jest w Azji. Podejrzewam, że to dlatego, że w USA fandom anime pokrywa się z kontrariańskimi, anty-mainstreamowymi przestrzeniami, takimi jak 4chan, aktywizm z czasów Gamergate i estetyka memów alt-right z 2016 roku. W przypadku Argentyny jest to jeszcze bardziej oczywiste. Ruch libertariański + anarcho-kapitalistyczny Javiera Milei stał się memowo połączony z Chainsaw Man. Zwolennicy przebrali się za Pochitę na wiecach, ponieważ "plan piły łańcuchowej" Milei na cięcie wydatków rządowych odzwierciedlał klimat postaci, a młodzi mężczyźni zalewali jego wydarzenia energią anime. Milei nawet promował libertariańskie kreskówki, takie jak Tuttle Twins, w telewizji państwowej. W nihilistycznym Zachodzie po Bogu, gdzie kreskówki coraz bardziej wydają się być pojazdami dla postmodernizmu, relatywizmu lub "wokizmu", anime, w przeciwieństwie do tego, często dostarcza prostych mitologicznych opowieści - wyraźne dobro/zło (lub przynajmniej osobiste stawki), transcendencja przez walkę i cnoty, które wydają się ponadczasowe. Dla wielu zachodnich dzieci z wysoką otwartością i kreatywnością, anime zaprogramowało ich psychikę odpowiednimi wartościami i napełniło je wystarczającą odpornością, aby odrzucić przegrany progresywizm i dekadencki socjalizm. Biorąc pod uwagę japońską bazę kulturową - społecznie konserwatywną, homogeniczną oraz hierarchię wartości, obowiązek, ciężką pracę i harmonię (wa) - jej eksport kulturowy zawsze miał być z definicji konserwatywny. Pokémon, Dragon Ball, Fullmetal Alchemist, Tsubasa Chronicle i Neon Genesis Evangelion są przesiąknięte przednowoczesnymi, uniwersalnymi wartościami. Większość z nich jest ciężka w tematy dotyczące samodoskonalenia, heroizmu i obowiązku. Shonen to w zasadzie "chłopak staje się mężczyzną przez próby" - przyjaźń wykuwana w walce, przezwyciężanie rozpaczy, obrona tego, co słuszne. Dragon Ball gloryfikuje dążenie; Evangelion, mimo egzystencjalnej rozpaczy, zmusza widzów do konfrontacji z cierpieniem i wyboru wzrostu mimo wszystko. Tsubasa Chronicle kanalizuje klasyczną rycerskość - cel człowieka jako ochroniarza/sługi dla kobiet/ukochanych, echo tradycyjnych ról płciowych bez przeprosin. Oczywiście są też nieprzyzwoite anime, a niektóre mają tematy antyfaszystowskie, ekologiczne lub przyjazne queer. Ale w dużej mierze większość zachowuje mitologiczne struktury, które kwalifikują je jako oparte na zachodnich standardach.