Als er ooit een reden was voor westerse feministen en liberalen om achter iets te staan, dan is het dit. Een vrouwenvoetbalteam dat zich gezamenlijk verzet tegen een wrede islamofascistische regime - waarbij ze allemaal hun leven op het spel zetten. Het is het soort verhaal van buitengewone moed dat op een dag in een Hollywoodfilm verteld zal worden. Maar er is nauwelijks een geluid van hen gekomen. Waarom? Is hun activisme niet meer dan veilige, performatieve signalering? Zal niemand van hen de rangen breken? Het is vreselijk